Motî:hiede
Èn årtike di Wikipedia.
hiede [f.n.]
1. tropea d' vatches, di bixhes. F. harde, troupeau. >> live di hiede: sistinme d' eredjistrumint des biesses d' aclevaedje (vatches, tchivås) tracêyes. F. herd-book.
| hierdî u hiedresse [o.f.n.]
1. li ci ki moenne li tropea del comene ås tchamps dins les bwès, les fagnes, u dins les tchamps après l' 15 d' octôbe. Les fêyes di Bietris avént ene vatche et ele li metént avou l' hiede do viyaedje et payî l' marinde å hierdî, li djoû k' c' est zels a l' nouri (Y. Gourdin).
2. efant ki va moenner les vatches a waide (divant les eclozeures). Il ont rescontré nosse hiedresse L' ôte feye, ki rwaitive a ses biesses (J.C. Benoît). Loukîz a: scalot, bierdjî, poirtchî. F. pâtre. >> Li ptit hierdî: no d' on live da Louis Lagauche.
| hierdå [o.n.] la ki l' tropea d' biesses des ptitès djins d' on viyaedje, pout passer. Loukîz a: hierdåvoye.
| hiedlêye u hierdulêye [f.n.]
1. grande hiede.
2. trope di djins, di biesses. Il avént des hiedlêyes d' efants (R. Mouzon). F. "troupe, cohorte, bande".
Ådvins |
[candjî] Etimolodjeye et tcherpetaedje
- hiede
- erî-rfwait francike "herda" (minme sinse).
- hierdî
- cawete -î
- hierdå
- cawete -å, sicawêye d' ene cawete -åve, hierdåve voye, voye la kel hiede pout passer. [1]
- hiedlêye
- cawete -êye
[candjî] Mots d’ aplacaedje
[candjî] Disfondowes
- hiede
- yède, yêde, hèrde.
- hierdî
- yèrdî, yèdresse, hyerdî, hèrdî, yèrdî, èrdî, èrdiè, hêrdî, yêrdî, érdî, hêrdiè, yârdî, yardî; miersipepieuzmint el mape A.L.W. 9.4 ey el notûle ALW 9.7.
- hiedlêye
- yèdlêye, yèrdulêye, hardëlrîe, harzulée, hèrdulée.
